Halverwege de jaren tachtig viel het oog van Jaak Mortier en Gerda Vermeersch op een vervallen hoeve aan de hoek van de Ruuschaardstraat en de Dikkebusseweg. Het kruispunt dat in de volksmond “Café Français” werd genoemd naar het gelijknamige café.
Bouwvallig, ja maar de unieke ligging sprak tot de verbeelding. Hier kon iets bijzonders groeien. En Jaak aarzelde niet. Hij stak het hele gezin aan het werk. Weekends aan zee werden ingeruild voor weekends met kruiwagen en troffel. Steen voor steen werd de oude hoeve afgebroken, om steen voor steen weer te worden opgebouwd.
Niet veel later verhuisde er ook een stukje zee naar het domein in de vorm van een caravan waar het gezin Mortier samenhokte in de weekend tussen het werk door, dit amper op 10 min van het ouderlijke huis in Ieper centrum. Die oorspronkelijke caravan staat er vandaag nog altijd, een stille getuige van waar het allemaal begon. Aan die caravan ontstonden anekdotes en zullen nieuwe verhalen gecreëerd worden in een volgende fase.
Het domein werd een levend geheel. Schapen, paarden, geiten, kippen, ganzen, en zelfs een wild varken, ze genoten allemaal van dit unieke stukje natuur.
Op de nieuwe fundamenten van het huis verscheen af en toe een feesttent voor communiefeesten en familiebijeenkomsten. Het domein was al een thuis lang voordat het huis klaar was.
De vijver werd vergroot en werd een plek van water- en visplezier. Het domein groeide van anderhalve hectare naar twee hectare. Een extra stukje grond kwam in handen van de familie. Op een groot stuk werd een mini-bos werd geplant.
Vader Jaak bleef zijn droom nastreven. Materialen werden met zorg verzameld om de heropbouw zo authentiek en betaalbaar mogelijk te houden. Het gezin trok samen naar Batibouw om vloeren te kiezen. Jaak, aannemer in sanitair en verwarming, paste de nieuwste technieken toe in het huis.
Begin 1993, na acht jaar bouwen, was het eindelijk zover. Het gezin Mortier, Jaak, Gerda en hun vier kinderen Kurt, Kristof, Karl en Kirsten, verhuisde met volle kasten (er was geen tijd om leeg te maken) van de Stationsstraat naar de Dikkebusseweg.
Het huis werd een zoete inval voor vrienden van het ganse gezin. De huisdieren leidden er een hondenleven. Het was een warme thuis een plek waar de vier kinderen, hoe ver ze ook uitvlogen, altijd graag terugkwamen.
Na corona verhuisden Jaak en Gerda naar het centrum van Ieper. Eerst Kurt, daarna Kirsten kwamen op het domein wonen om het te onderhouden. In 2025 namen Karl en Kirsten het domein over, met de overtuiging om de warmte van deze plek terug te geven aan families, vriendengroepen en iedereen die nood heeft aan verbinding en rust.
Op suggestie van Karl kreeg het domein een nieuwe naam: Hoeve Hestia, naar de Griekse godin van de haard en de warmte.
In oktober 2025 begonnen de verbouwingen. In juni 2026 een dikke negen maanden later gaat Hoeve Hestia definitief open. Een nieuw hoofdstuk, op dezelfde warme fundamenten.
Waar rust en warmte samenkomen
Waar de tijd vertraagt
